Açık Radyo’yu online dinlemek için T I K L A Y I N I Z

Radyo Garden üzerinden Açık Radyo’yu dinlemek için T I K L A Y I N I Z

Açık Radyo 47. Yayın Dönemi Programları ve Podcast Arşivleri içinTIKLAYINIZ

Açık Radyo resmi web sitesi: acikradyo.com

Açık Radyo’yu internet üzerinden ve mobil cihazlarından dinlemek isteyenler için faydalı bilgiler

Açık Radyo program blogları için TIKLAYINIZ

Açık Radyo 47. Yayın Dönemi: 30 Nisan 2018 – 4 Kasım 2018 akışı için Tıklayınız Günlük / Tıklayınız Haftalık

————————————————————————————

08:50 – 09:00 Nasrettin Hoca Hikâyeleri (Yeni program) / Orhan Veli Kanık / Yapı Kredi Yayınları / Açık Radyo ekibi okuyor.

Bu yayın döneminde Pazar sabahlarına Orhan Veli Kanık’ın şiirli ve sihirli kaleminden çıkma Nasrettin Hoca Hikâyeleri ile başlıyoruz.

09:00 – 10:00 Gezgin’in Şarkısı / Rönesans’tan Barok Dönem’e yaratıcı dehanın keşfi / İlknur Akman Erk

Rönesans’tan Barok Dönem’e uzanan uzun, çok yaratıcı ve verimli bir çağın bestecilerini, eserleriyle birlikte tanıtmayı amaçlayan bir program bu dönem Açık Radyo’da yayında.

09:50 – 10:00 La Fontaine’in Masalları (Yeni program)

“Bu Bizim ezelî bir derdimizdir/

Asıl Düşmanımız Efendimizdir”

Orhan Veli çevirisiyle bir yıl boyunca her pazar bir fabl okuyoruz.

10:00 – 10:30 Bir Dolap Kitap / Banu Aksoy ve Yıldıray Karakıya / Her yaş için çocuk kitabı

birdolapkitap.com/

birdolapkitap.com/radyo-arsivi/

10:30 – 11:00 Botanitopya (Yeni program) / Sesli Doğa Tarihi Müzesi / Hazırlayan: Benan Kapucu

Botanitopya_17-06-2018_rec.30-05-2018_01_201806

Bitkiler âleminin tuhaf ve muhteşem dünyasını belgeleyen botanik sanatına dair her şeyin konuşulacağı bir program.

***

Mezopotamya’dan Granada’ya İlk Bahçeler

zz36

Cennet bahçesi fikri nasıl doğdu? Antik dönemlerdeki tapınaklardan soyluların bahçelerine bitkilerin sunulma amaçları nasıl değişti? Faydalı bitkilerin bir araya gelmesinin ötesinde, sadece estetik kaygılarla düzenlenen bahçe anlayışı ne zaman doğdu? Yabani çiçeklerin “islah” edilmesine neden gerek duyuldu? Bu programda, Mezopotamya’dan Granada’ya bahçe kültürünün kökenlerine değiniyoruz.

Süsleme ve estetik kaygıların bir sonucu olarak gelişti bahçecilik ama ondan önce tek bir amacı vardı: İnsanlara ve tanrılara “cenneti” sunmak… “Bilme ağacı” ve “hayat ağacının” olduğu Aden’i sunmak… Kutsal Kitap’ın Yaratılış bölümünde de öyle yazıyor: “Rab Tanrı doğuda, Aden’de bir bahçe dikti. Yarattığı Adem’i oraya koydu. Bahçede iyi meyve veren türlü türlü güzel ağaç yetişirdi. Bahçenin ortasında yaşam ağacı ile iyiyi kötüyü bilme ağacı vardı. Aden’den bir ırmak doğuyor, bahçeyi sulayıp orada dört kola ayrılıyordu.”

Cennet Bahçesi deyiminde olduğu gibi, bahçe için kullanılan semiyotik sözcük “gan”. Arapçada cenne(t) olan sözcük, korumak ve örtmek anlamına gelen “ganan” sözcüğünden türetilmiş. “Etrafını kuşatan ülkeden ve yabancı akınlarından tecrit edilmiş, gözetlemelere karşı koruyucu ağaçlarla gizlenmiş” bir alan…

Bugün “bildiğimiz biçimleriyle” bahçelerin hem mitolojik hem tarihsel başlangıcı Mezopotamya’ya uzanır. MÖ 3000 yıllarında, şehrinin meyvelikleri ve bahçeleriyle övünen Efsanevi Uruk Kralı Gılgamış’tan başlayarak bütün Mezopotamya kralları kurdukları kraliyet bahçelerinde, sık sık törenler ve şölenler düzenlemişler.  Destanlardan anladığımız kadarıyla, ağaçların gölgelediği iç avlularda da çiçekli bitkiler vardır. Tanrıları yüceltmek için meyve sebze yetiştirilen tapınak bahçelerinden de söz edilir.

Bin yıl sonra gelen Asur’da herkesin kullanımına açık büyük bahçelerin olduğunu, Nimrud’da bir bahçeyi sulamak için kanallar yoluyla dağdan su getirildiğini biliyoruz. Asmaların yanı sıra bahçede elmalar, armutlar, ayva, badem ve servi ağaçları vardır. Yerli türlerin yanında, askeri seferler sırasında, fide ya da tohum olarak, başka ülkelerden getirilen türler, çiçekli bitkiler ve çalılar da vardır.

Kral Assurbanipal ve kraliçesinin Ninova’da bulunan meşhur kabartması, onları bahçede akşam yemeği yerken gösteriyor.  Etrafı çevreleyen duvarlar, toplumun hiyerarşik karakterinin de örnekliyor. Tabii bu korunaklı alanlar, egzotik türlerin toplanma alanıydı, ilk botanik bahçeleridir. Yeni ortama uyum sağlaması için egzotik türler bu bahçede, islah ediliyor ve yaygınlaştırılıyordu. Lotus gibi hoş kokulu bitkiler yetiştiriliyor, vücut yağları parfümler üretiliyor ve çiçekler ekiliyordu.

Ve efsanevi Babil bahçeleri de var, ilk çağın bahçeleri arasında… Kutsal Kitap’taki cennet kavramı, Asur ve Babil bahçelerine dayanır. 7. yüzyılda 43 yıl hüküm süren Babil Kralı II. Nebukadnezar (MÖ 605-562) sıla özlemi çeken Pers kökenli karısı için kurmuş bu bahçeleri. Yunan tarihçi Diodorus, Babil’i dünyanın 7 harikasından biri olarak kabul edilmiş ama Babil bahçelerinin gerçekte var olup olmadığını bilmiyoruz. Diodorus gibi bir diğer Yunan tarihçi Strabon da bitkilerle örtülü, basamak basamak yükselen taraçaları tasvir etmiştir. Ulu ağaçları, cenneti sembolize eden süs bahçesi, güçlü iktidarı ve servetin bolluğunu gösteren görkemli asma bahçeleri vardır.

Mısır da bize bahçelerle ilgili çok eski bir geleneği devreder. Sadece eğlenme ve dinlenme amaçlı değildir Mısır’da bahçeler; şarap yapılıyor, meyve, sebze ve papirüs de üretiliyordu.  Mezopotamya’da olduğu gibi, Mısır’da da şehirler ya da kurak çöllerde yaşayanlar için gıda tedarik etmeye yönelik sebze bahçeleri kurulmuş. Ve tabii yüksek duvarlarla çevrili birer bahçesi olan kır evleri ortaya çıkmış. Çölün kumlarından, Nil’in her yıl yükselen sularından ve davetsiz misafirlerden korunmayı sağlayan yüksek bir çevre duvarı, dikdörtgen bir havuz, düzgün bir plana göre dikilmiş ağaçlar; yüzyıllar boyu sürecek bahçe tipolojisinin de ilk örneğini oluşturduğunu söyleyebiliriz.

Asurluların Mısır’ı istilası, Pers egemenliği, ardından da Büyük İskender’in Mısır’ı fethetmesiyle türlerin yayılımı daha da hızlanır. Perslerin gelişine kadar Mısırlılarda az sayıda bahçe çiçeği vardır.  Hint lotusu bile henüz ortalıkta yoktur.

Yunanlara gelince; MÖ 4. yüzyıldan beri bahçelerin var olduğu kanıtlansa bile, dağlık ve çakıllı toprakları, sıcak ve kurak iklimiyle Yunanistan, düzenli bir bahçecilik için asla ideal bir yer olmamış.Yunanlar, tanrıların kutsadığı ve çok sevdiği, el değmemiş, ekilip biçilmeyen Kutsal Koruluk kavramını icat etmişler. Lirik, dinsel bir bahçedir burası, doğanın sömürülmesine dayalı bir tarım anlayışının antitezidir. Hera’nın altın elma bahçelerinden Kral Midas’ın gül bahçelerine, çiçeklerin tanrılar için boy attığı doğal bahçeler bolca vardır Yunan mitolojisinde. Bu doğal bahçeler, “locus amoenus”u, yani doğanın geri kalanından farklı olarak “özel bir mekanın ruhunu”, “büyülü bir yeri” temsil ederler. Gizemli bir kişilik atfedilen ağaçlar da doğal olarak bu mitlerde baş rol oynar.

Gölge veren ağaçlar önemlidir. Gymnasion’ların, yani spor alanlarının, Pazar yerlerinin ve Platon’un Akademisi gibi toplanma mekanlarının yakınına dikiliyordu. Ama Yunan aristokrasisinin Pers ve Doğu’nun süs bahçelerini kopya etmesi ancak İskender’in fetihlerinden sonra gerçekleşmiş. Nişlere ve çeşmelere yerleştirilmiş heykellerin süslediği özel bahçelerin gözde bitkileri gül, süsen, zambak ve menekşe, karanfil, çiçek açan soğanlı bitkiler vardır. Yunanlar doğaya ve bahçelere yalınlık getirmiştir. Agora, tapınak çevresi ve gezinti yerleri gibi şehrin kamusal alanları yeşillendiriliyordu sadece. Başlangıçta sadece çirişotu ve ayıpençesi ekilen mezarlıklar ise daha sonra gerçek anlamda birer bahçeye dönüşmüş.

Roma bahçelerini incelediğimizde, onların, Mısırlıların “merkezi” havuz anlayışını örnek aldığını görüyoruz. Romalılar daha az verimli gördükleri kendi topraklarına kıyasla, yıl boyunca açan çiçekleriyle Mısır’dan etkilenmişler bolca.  Historia Naturalis adlı ilk doğa bilim sözlüğüyle, doğanın kategorize edilmesinin yolunu açan Romalı doğa bilgini ve astronomi yazarı Yaşlı Plinius, o dönemde İskenderiye modasının bir uzantısı olan “garlandomania” / çelenk düşkünlüğünden de bahseder.

O dönemde, Şair Publius Vergilius’un başyapıtı Georgica’da yazdıkları da kır evlerinin yani villaların bahçelerinin gelişmesinde, bir anlamda moda olmasında etkili olmuş. Bu metinler hem ilk çağın botanik bilginleri hem de Rönesans hümanistleri için de birer esin kaynağıdır.

Peki neler var Roma bahçe örnekleri arasında?  Cicero’nun Tusculum’daki villası, İmparator Hadrianus’un Tivoli’deki villası ise birçok Roma bahçesinde olduğu gibi doğal perspektiflerinden,manzaralardan yararlanan düşsel bahçelerdir. Pompei yakınlarındaki Marcus Lucretius villası büyük süs bahçeleriyle aynı genel kurala dayanarak yapılmış: Yerleşim alanındaki doğal perspektiflerden yararlanmak… Mimarinin “bu ödünç alınmış manzarayla” bütünleşmesi gerekiyordu. Mülkün sınırları, tepelerinde birer Hermes başı bulunan sınır taşlarıyla çizilmiştir. Meyve ağaçları kır manzarasıyla ilişki içindedir.. Bahçede kokusu için menekşe, gül ve biberiye, ayıpençesi, sarmaşık ve Romalıların budama sanatıyla akıl almaz biçimlere soktuğu şimşirler vardır.

Tabii bu gösteriş meraklısı sayfiye villaları ve israfa varan aşırılıklar, ahlakçıların tepkisine de yol açmış. Kırsal alanları ve doğal sadeliği öven devlet adamı ve tarım uzmanı Marcus Porcius Cato, doğaya bir övgü olan De agri cultura adlı eserinde bahçelerin yapmacıklığını eleştirir.

Mısır ve Doğu’nun katkıları ne olursa olsun, Yunan ve Roma kültürünün yükselişi çiçek kültürünü de değiştirir. Yunanistan’da heykellerin, Roma’da budama sanatının hakimiyetine giren bahçelerin şekli de değişir; hem yaşamda, hem sanatta hem de edebiyatta hakimiyet kuran çiçek lotus değil, gül olur. Gül edebiyatta çiçeklerin en güzeli, tanrıların memnuniyeti, aşk tanrısı Eros’un yastığı ve Afrodit’in elbisesiydi. Gül hem lüksü, hem hazzın çabuk solan doğasını temsil eder.

Pers imparatorluğu ve İslamın etkisiyle beraber bahçeler değişir. İran Pasargad’daki Keyhüsrev Parkı, Pers imparatorluğunun, etrafı çitle örülü sayısız bahçesinden, cennetlerinden sadece biridir. Geometrik bir plana göre inşa edilmiş bu park, resmi sarayla özel konutu birleştiren, dört tarafı açık yapılardan oluşmuş. Bahçelerde kesme taştan, suyu taşıyan kanallar var. Ayrıca ağaç, çalı ve yeşilliklerin dikili olduğu küçük kare alanlar da ayrılmış.  Burada dam köşkü işlevi gören pavyonlar, hükümdarın evcilleştirilmiş bir doğaya egemen olmasını sembolize ediyor.

Arap akınlarının Pers İmparatorluğunu yenip İslamiyetin 7. yüzyılda yayılmasıyla beraber, akınlarla bu tür bahçeler de yayılır. Arap dünyası, çöl ikliminden sonra peygamberin halka vaat etmiş olduğu cenneti de böylece dünya üzerinde bulmuş olur. Bolca gölgelik, meyveler, pınarlar ve nar ağaçları vardır bu yeni topraklarda. Yaşamı ve umudu müjdeleyen görkemli ve yemyeşil bir cennet… 4 bölümlü bir düzen vardır bu bahçelerde. 4 rakamının simgesel anlamları çok eskilere uzanıyor, birçok kültür için de benzer anlamlar yükleniyor.  Ateş, hava, toprak, su gibi 4 kutsal öğeyi, 4 elementi anlatıyor. İlkçağın Perslerine göre bir haç dünyayı dört bölüme ayırır; merkezinde de bir kaynak bulunur.

Mezopotamya’nın doğal yaşam alanları da dörde bölünmüştü, merkezde bir bina yükseliyordu. Budist ikonografisinde de, sonsuz yaşamı ve bereketi temsil etmek için dört kollu bir nehir şeklinde bir ana motif vardır ve o yinelenir. Öte yandan İslam bahçelerinde de dörtlü bir düzen var. Bahçenin yani çaharbağ’ın merkezinde bir şadırvan olan İslam avlularının kökleri işte bu anlayışa ve dörtlü düzene temellenir. Bu tür avlulara hem basit evlerde, hanlarda, çarşılarda, camilerde ve medreselerde hem de halifenin sarayında rastlanıyordu. Son derece yaygın olan bu plan, tanrı vergisi suyu merkeze almış kapalı bir mekanın birliğini, düzenini, dinginliğini ifade ediyor. İslam bahçesi hemen hemen her zaman dikdörtgen biçimli ve duvarlarla çevrili. O keskin geometriyi de ağaçlar ve alçak bitkiler yumuşatır.

Yunanlar ve Romalılar gibi Araplar da mekanın atmosferini, yüklendiği sembolik anlamları çok önemseyen bir kültür: Bu duyarlılık, mimarinin dayattığı fiziksel sınırları da aşmalarını sağlar. Bu bahçe geleneği Moğollardan Mağriplilere, coğrafi olarak birbirine çok uzak ama  Müslümanlıkta birleşmiş birçok halk tarafından da benimsenir.

16.yüzyıla ait bir İran minyatürü çok eski bir geleneği anlatıyor. Minyatürde Keyhüsrev’in bahçelerini kendisinin tasarladığı, çalışmaları takip ettiği, hatta bahçıvanlarla birlikte çalıştığı anlatılmış. Semerkand’da yaşayan Genç Babür, kendi kurduğu bahçelerin ayrıntılı tasvirlerini de bırakmış. Bir resimde, Babür bahçıvanlarına emir verirken görülüyor. Etrafı çevrili olan bahçede  dört çiçek ve bitki tarhı, geleneksel geometrik şemaya göre yerden yükseltilmiş ve sulama kanallarıyla birbirinden ayrılmış.

Avrupa’daki ilk İslam bahçeleri de 8. yüzyılda, İspanya’nın güneyi ve kuzey doğusunun Araplar tarafından feth edildiği dönemde ortaya çıkmış. Tabii Fatihler süs bahçeleri kurmakla yetinmemişler, engin botanik bilgilerini de beraberlerinde getirmişler. Granada’daki Elhamra ve Cennetü’l arif biliyorsunuz, Mağrip kültür mirasının en göz kamaştırıcı bahçeleri arasında. Bugün de ilgi çekmeye devam ediyor ve gerçek birer cennet manzarası sunuyor.

İşte o dönemde, büyük botanikçi Malekalı (Malaga) İbnü’l-Baytar, Orta Çağ’da botanik bilimini etkileyen insanların başında geliyor. Asıl adı Abdullah bin Ahmed el-Maliki, babası baytar olduğu için İbn-i Baytar lakabıyla ünlenmiş. İbn-i Baytar tıp, eczacılık ve botanik alanlarında çalışmalar yaptı; daha 20 yaşına gelmeden Malagalı botanikçi Ebu Abbas el-Nebati’den botanik dersleri aldı ve hocasıyla birlikte İspanya ve İspanya yakınlarından bitki örnekleri toplamaya başladı.  Kuzey Afrika’da başladığı araştırmalarına Fas, Tunus, Cezayir, Trablus, Antalya, İtalya ve Yunanistan’da devam etti. Gezip gördüğü yerlerdeki bitkileri; yetiştiği beldeyi ve toprağı incelemiş. Botanik bilgilerini derleyp sınıflandırdığı, en büyük eseri Kitab el-Cami’fi el-Adviyye el-Müfredah. Latince’ye çevrilmiş ve 19. yüzyıla kadar Avrupa’da kullanılmaya devam edilmiştir. Eserde, yaklaşık 300’ü tamamen kendi keşfi olan, 1400 farklı bitki ve ilacın ansiklopedik tanım ve tarifleri yer alıyor.

Araplar İlkçağ’ın bilimsel mirasını tercüme etmiş, Asya ve Afrika’dan bitkiler ve tohumlar getirmişler. Müslümanlarla Hıristiyanlar arasındaki düşmanlık ve savaşlara rağmen bu gelenek yavaş yavaş Orta Çağ Avrupa’sına yayılmış ve Araplar gibi Avrupalılar da Doğu’ya özgü, duyuların hazzına varmaya başlamış. İki uygarlık da artık bahçedeki güzel kokulara değer veriyor, güle aynı derecede sevgi duyuyordu.

11:00 – 12:00 Mekânlar ve Çağlar İçinde Ses / İştar Gözaydın / İskender Savaşır

12:00 – 13:00 Dünyayı Dinliyorum / Zekeriya Şen / Bir dünya müziği programı (Radio MultiCult 2.0 ile ortak yayın)

tikabasamuzik.com/Katagorileri/dunyayi-dinliyorum

mixcloud.com/dunyayidinliyorum/

soundcloudcom/tıkabasamuzik

13:00 – 14:00 Ma’nın Tınısı / Hakan Ünseven / Anadolu müziğinin çağdaş yorumları

archive.org/details/@alabanda

14:00 – 15:00 Dilden Dile Titreşimler / Emre Dağtaşoğlu / Türk halk müziği

DildenDileTitresimler17.06.2018

dildendiletitreimler.blogspot.com/

***

(Destekçi: Meral Erbil)

  1. Cahildim Dünyanın Rengine Kandım – Sinan Cem Eroğlu&Muhlis Berberoğlu
  2. Değirmen – Kuan
  3. Dertli Kervan (Hey Erenler Düştüm Ben Bir Sevdaya) – Macithan
  4. İlkbahar Geldi – 5 Quartet
  5. Güzel Seni Çok Özledim – Haluk Tolga İlhan
  6. Bahçalarda Mor Meni – Paul Dwyer
  7. Dağlar Başı Olaydım – Söylev Ezgi Uludağ
  8. Açıl Mor Menevşem – İhsan Eş&Bilal Demir&Uğur Küçük
  9. Bahçalarda Badem Var – İhsan Eş&Bilal Demir&Uğur Küçük
  10. Geline Bak Geline – Metin Eryürek
  11. Oy Güzeller Güzeller (Çay Aşağı İz Gider) – Muhlis Akarsu

15:00 – 16:00 Musıkî Arşivi / Bülent Aksoy / Musıkî icrasının geçmişine ayrıntılı bir bakış

16:00 – 17:00 Müzik Pazarı (Yeni program) / Hazırlayanlar: İlke Boran ve Elif Damla Yavuz

Müzik bilimi alanındaki güncel akademik araştırmalar, çeviri ve özgün kitaplar, yürütülmekte olan projeler, müzik alanındaki üretimler ve bu üretimlerin arkaplanını oluşturan düşünsel, kurumsal, toplumsal dinamikler ve aktörler… Ve, müzikle ilgili güncel tartışmaların yer aldığı bir program

17:00 – 18:00 Modernin Sesi / Aykut Köksal / Dört yüzyıllık müzik serüvenine derkenar

20. yüzyılın yazgısını tayin eden Devrim, bir bestecinin de yaşamını belirledi. Onu kimi kez kahraman ilan etti, kimi kez vatan haini. Besteci ise yalnızca müziğin peşinden gitti. Adı Dimitri Şostakoviç’ti… Açık Radyo’da, Devrim’in yüzüncü yıldönümünde, Şostakoviç dizisi yeniden Modernin Sesi’nde…

***

DEBUSSY’DEN NOCTURNES

zz6

Bu pazar (17 Haziran) Aykut Köksal’ın hazırlayıp sunduğu Modernin Sesi’nde, Claude Debussy’nin 19. yüzyılın son yıllarında yazdığı Les Angélus, Images oubliées, Pour le piano ve o dönemin en önde gelen çalışmalarından biri olan Nocturnes yer alacak. Debussy, 1897-1899 yıllarında orkestra için yazdığı Nocturnes adlı yapıtını, Amerikalı ressam James Whistler’in tablolarından esinlenerek bestelemeye başlamış. İlişikte Whistler’in 1872-1875 yıllarında gerçekleştirdiği Nocturne in Blue and Gold adlı resim görülüyor.
Modernin Sesi her pazar 17:00’de, Açık Radyo 94.9’da…

18:00 – 19:00 İnsan Sesi / Aksel Tibet / Çoksesli Batı müziğinde insan sesinin yeri

19:00 Türlü (Programın yayın gününde değişiklik) / Hazırlayanlar: Ahmet Ali Arslan ve Ozan Sarohan

Bu civardan müziklerin çalındığı Türlü,  43. yayın döneminde Pazar günleri saat 19.00’da.

20:00 – 21:00 The Big Easy / Aylin ve Varol Ünel / New Orleans kültürü ve müziği

New Orleans müziğinin ve kültürünün işlendiği The Big Easy bu yayın döneminde saat 20’de.

21:00 – 22:00 Değişen Zamanlar / Mahir Ilgaz, Altuğ Güzeldere ve Güven Güzeldere / Bob Dylan şarkılarıyla yarım yüzyıl

“Bob Dylan şarkılarıyla yarım yüzyıl” şiarıyla yola çıkan programda Dylan’ın yaşamı, şarkıları üç Dylan sever tarafından didik didik edilecek.

22:00 – 23:00 Sarhoş Atlar Zamanı / Akif Burak Atlar / Konu parantezinde rock

* Leon Russell* George Benson* Elton John & Leon Russell* Hank Wilson* Joe Cocker and more

sarhosatlarzamani.tumblr.com/

mixcloud.com/SarhosAtlarZamani/

***

zz11

23:00 – 24:00 Jirayr’ın Walkman’i / Bilindik Ermeni müziğinin öbür türlüsü / Saro Usta ve Vartan Estukyan

Bildiğimiz Ermeni müziğinin dışında kalan Ermeni müzisyenlere, müziklere yeni üretimlere yer verilen bir program.

24:00 – 01:00 Mixed Folder / Elçin Özsoy / Türlerden bağımsız bir müzik programı

“Türlerden bağımsız bir müzik programı” şiarıyla yola çıkan programda her hafta bir karışık kaset hazırlıyoruz.

01:00 – 02:00 ÆVOM (Yeni program) / Hazırlayanlar:ÆVOM ekibi ve konukları

Kendini ‘aidiyetsiz ve sınırsız kolektif’ olarak tanımlayan yeni bir kolektif ÆVOM. İsmini latincede ‘sonsuzluk’ kelimesinden alıyor. Yıllardır Emre Aksoy’un sürdürdüğü Yerin Dibi programı bu yayın döneminde ÆVOM ekibi ve konuklarının seçkisiyle türlerarası kolektif bir müzik programına dönüşüyor.